ASIMPTOTA E DETIT DHE E QIELLIT
ASIMPTOTA E DETIT DHE E QIELLIT
Duke ecur bregut të detit,
Shoh horizontin të largohet,
Para syve gjithmonë i gjallë,
A do t’mund ta prek vallë?
---
Më thërret si një asimptotë,
I afrohem, por s’e prek dot,
E ma ndez shpirtin ai kufi,
Qëndron aty në pafundësi.
[Refreni]
Asimptota e detit dhe qiellit,
Afër si një ëndërr që s’kapet kurrë,
E megjithatë, e pafund,
E pafund, e pafund.
---
E në gjithë këtë heshtje blu,
Eci në rërën e lagur,
Koha kalon, deti i qetë,
Tashmë me zemër të hapur.
---
Sot më mjafton të kuptoj,
Që pafundësinë mund ta përshkoj,
Asimptota aty mbetet,
Ndërmjet shpresës dhe realitetit.
[Refreni]
Asimptota e detit dhe qiellit,
Afër si një ëndërr që s’kapet kurrë,
E megjithatë, e pafund,
E pafund, e pafund.
Commenti
Posta un commento